Ещенко Мария Николаевна

       Родилась 20 января 1917 года в селе Александровка Варненского района Челябинской области. Участвовала в боях на фронтах Великой Отечественной войны с июля 1944 по май 1945 года в составе 197-го отдельного гвардейского батальона связи 101-й гвардейской стрелковой дивизии, звание – сержант. Награждена орденом Отечественной войны II степени, медалью «За оборону Советского Заполярья».

г.Рудный

Ещенко Анна Кузьминична

       Родилась 14 января 1924 года на Украине, в Донецкой области. Окончила курсы медицинских сестёр. Ушла на фронт. Во время Великой Отечественной войны работала в госпитале медсестрой. Имеет ордена и медали. Умерла в 1985 году.

Федоровский район

Ещенко Павел Сергеевич

       1927-2006гг. Год службы:1945г. Участник боев на Ленинградском ф-те. Воинское звание – рядовой, пехотинец. Награжден орденом Отечественной войны 2-й ст., медалями: «За оборону Ленинграда», «За победу над Германией».

г.Костанай

Ещпанов Болебай

       Родился в 1915 году. Призван в 1940 году Семиозерным РВК. Участвовал в боях в составе 3/337 армейского артполка. С 19. 07. 1942 года проходил лечение в эвакуационном госпитале № 2468. Демобилизован 09. 10. 1942 года.

Аулиекольский район

Жүзжасаров Әбсамат Әлмағанбетұлы

       1905 жылы бұрынғы Қайдауыл болысы, Бектұр қопасының жағасында дүниеге келген. Елде 1928 жылы аштық жайлаған кезде ағайындарымен, әке-шешесімен Шымкент облысы Пахта-Арал ауданының Маяк колхозына барып орналасады. 1939 жылы маусым айының аяғында Пахта-Арал әскери комиссариатынан Қызыл Армияның қатарына алынады, 36 атқыштар полкінде өзінің әскери міндетін өтеуге кіріседі. 1939 жылы финндермен соғыс басталып, сол соғысқа қатынасады. 1941 жылы неміс басқыншыларымен Сталинград майданында соғысады. Кескілескен ұрыста жараланып, Саратов қаласындағы госпитальда емделеді. Жазылып шыққаннан кейін, 1943 жылы 339-шы дивизияның құрамында Донбасс, Мелитополь, Севастополь, Украина, Польша жеріндегі ұрыстарға қатысқан. Осы ұрыстарда жарақат алып, украинаның госпитальінде емделген. Шыққаннан кейін 1945 жылы наурыз айында атқыштар полкіне қосылады. Соғысты 1945 жылы 9 майда Германия жерінде аяқтады. Елге ораламыз деп жүргенде дивизияны Жапон соғысына апарып салды. Бұл соғыстан да аман қалды. «Ерлігі үшін», «Жауынгерлік еңбегі үшін» және «Жапонияны жеңгені үшін», т.б. медальдармен марапатталған. Армия қатарынан 1946 жылдың күзінде босап, жанұясына қосылады. 1961 жылы ағайындары туған жерді аңсап және сол жылдары Пахта-Арал ауданы Өзбекстанға қосылғаннан кейін Қазақстанға кетеміз деп, Қостанай облысы Аманкелді ауданы жаңадан ашылған «Родник» совхозының Бисары бөлімшесіне көшіп келді. Сонда қойшы болып жұмыс істеп совхоздың алдындағы қатарлы шопаны болды. Зейнеткерлікке шықсада шопандық жұмысты тастаған жоқ. Жұмыс істеп жүріп ауырып 1968 жылы дүниеден өтті. Артында екі ұлы, жеті немересі бар.

Амангельдинский район

Жүкенов Темірбек Бектемісұлы

       8 қыркүйек айында 1918 жылы қазіргі Аманкелді ауданында туған. Торғай АӘК-нан әскерге шақырылып, 511-ші АП құрамында Ленинград майданында соғысқан. Әскери атағы старшина. 1946 жылы әскер қатарынан босаған.

Амангельдинский район

Жүніс Мағауия Жүнісұлы

       Род. в 1919г. в а. Адильбай Мендыгаринского р-на Кустанайской обл.. В армию призван Мендыгаринским РВК. Годы службы:1942-1945гг. Работал техником цеха №3 66 военного завода, в составе 776 С б-на. Образование – высшее, окончил Московский историко-архивный институт, ВПШ ЦК КПСС. После демобилизации работал в советских органах области и города. Награжден орденом «Знак Почета», медалями: «За победу над Германией», «За доблестный труд», «За освоение целинных земель», «Ветеран труда», Большая серебряная медаль ВДНХ, юбилейными. Почетный гражданин г. Костаная, имеет грамоты и почетные звания. Избирался депутатом Кустанайского гор. Совета народных депутатов более 30 лет.

г.Костанай

Жүнісов Қаби

       1912 жылы қаңтар айында туған. 1941 жылы неміс-фашист басқыншылары тұтқиылдан соғыс ашқанда, еліміздің түкпір-түкпірінен ер-азаматтары соғысқа аттанған болатын. Ол да майданға аттанды, Беларуссия, Украина жерлерін сыртқы жаудан азат етті. Соғыс ардагері бірнеше мерекелік медальдармен, І және ІІ дәрежелі Отан соғысы орденімен марапатталған. Елге аман-есен оралғаннан кейін, Қостанай МЖС-да оқып, шоферлік мамандық алып келгеннен кейін Аманкелді МЖС, АКК-да еңбек еткен. Сол жерден зейнеткерлікке шыққаннан кейін Науырзым ауданының орталығы Қарамеңдіге көшіп келген. 1987 жылы 8 наурызда қайтыс болды. Немере, шөберелері бар.

Наурзумский район

Жүнісов Қайырбек

       1900 жылы Торғайдың Сазанбай қоныс орнында туған. Сауатын ауыл молдасынан ашқан. Серіктестікте, ұжымшарда әр түрлі жұмыстар істеді. Әскерге 1942 жылы шақырылған. Сталинград майданындағы ұрыстарға қатысушы. Әскер қатарынан 1945 жылы босап, елге келген соң, байырғы кәсібі – шопан боп еңбек етті: әуелі Ленин атындағы ұжымшарда, кейін «Южный» кеңшарында. 1971 жылы өзінің туған ауылында дүниеден өтті. 3 ұл, 3 қыздан біраз немере, шөберелері бар.

Джангельдинский район

Жүнісов Боранбай

       1912 жылы Торғайдың Қошалақ құмында туған. Соғысқа дейін Шиелі, Бестау өңірінде малшы болған, әуелі серіктестікте, кейін ұжымшарда. 1942 жылы әскерге алынып, көп ұзамай-ақ жараланып елге қайтарылған. Соғыстан оралғаннан 1956 жылға дейін «Аққұдық» ұжымшарында жұмыс істеді. 1957 жылдан бастап «Бестау», «Шиелі», «Речной» кеңшарларында шопан болып жұмыс істеген. 1972 жылы зейнеткерлікке шықты. Соғысқа қатысушы ретінде Жеңістің, Қарулы Күштердің атаулы жылдарында мерекелік медаль, белгілермен марапатталды. 1981 жылы өзінің туған жері Тұзда қайтыс болды. Екі ұл, төрт қыздан тараған ұрпақтары өмірдің әр саласында еңбек етуде.

Джангельдинский район