Ещенко Дмитрий Тихонович

       Родился 15 марта 1908 года в поселке Куликовка Ростовского района Воронежской области. Трудовую деятельность начал в родном поселке разнорабочим. В 1941 года призван в ряды Красной Армии. Служил и участвовал в боях в 1206-ом стрелковом полку 368-ой дивизии командиром взвода. Освобождал Калининградскую область, Польшу, Германию. Демобилизован в 1945 году. Мирную трудовую деятельность начал в 1945 году продавцом Семиозерного сельпо. В 1950-1968 годы – зам.начальника охраны воинской части. Вышел на пенсию. С супругой воспитали одного сына. Награды: медали «За победу над Германией в Великой Отечественной войне 1941-1945 гг.», «Ветеран труда», юбилейные медали. Умер 24 июля 1987 года, похоронен в поселке Аманкарагай.

Аулиекольский район

Ещенко Мария Николаевна

       Родилась 20 января 1917 года в селе Александровка Варненского района Челябинской области. Участвовала в боях на фронтах Великой Отечественной войны с июля 1944 по май 1945 года в составе 197-го отдельного гвардейского батальона связи 101-й гвардейской стрелковой дивизии, звание – сержант. Награждена орденом Отечественной войны II степени, медалью «За оборону Советского Заполярья».

г.Рудный

Ещенко Анна Кузьминична

       Родилась 14 января 1924 года на Украине, в Донецкой области. Окончила курсы медицинских сестёр. Ушла на фронт. Во время Великой Отечественной войны работала в госпитале медсестрой. Имеет ордена и медали. Умерла в 1985 году.

Федоровский район

Ещенко Сергей Семёнович

       Родился 25 сентября 1918 года в городе Симферополь. Женат на Ещенко Анне Кузьминичне. В 1938 году ушёл служить в армию. В конце службы его застала война. Воевал в танковых войсках с июня 1941 по май 1945 года. Награжден орденом Красной Звезды, медалью "За боевые заслуги". Умер в 1985 году.

Федоровский район

Жүзжасаров Әбсамат Әлмағанбетұлы

       1905 жылы бұрынғы Қайдауыл болысы, Бектұр қопасының жағасында дүниеге келген. Елде 1928 жылы аштық жайлаған кезде ағайындарымен, әке-шешесімен Шымкент облысы Пахта-Арал ауданының Маяк колхозына барып орналасады. 1939 жылы маусым айының аяғында Пахта-Арал әскери комиссариатынан Қызыл Армияның қатарына алынады, 36 атқыштар полкінде өзінің әскери міндетін өтеуге кіріседі. 1939 жылы финндермен соғыс басталып, сол соғысқа қатынасады. 1941 жылы неміс басқыншыларымен Сталинград майданында соғысады. Кескілескен ұрыста жараланып, Саратов қаласындағы госпитальда емделеді. Жазылып шыққаннан кейін, 1943 жылы 339-шы дивизияның құрамында Донбасс, Мелитополь, Севастополь, Украина, Польша жеріндегі ұрыстарға қатысқан. Осы ұрыстарда жарақат алып, украинаның госпитальінде емделген. Шыққаннан кейін 1945 жылы наурыз айында атқыштар полкіне қосылады. Соғысты 1945 жылы 9 майда Германия жерінде аяқтады. Елге ораламыз деп жүргенде дивизияны Жапон соғысына апарып салды. Бұл соғыстан да аман қалды. «Ерлігі үшін», «Жауынгерлік еңбегі үшін» және «Жапонияны жеңгені үшін», т.б. медальдармен марапатталған. Армия қатарынан 1946 жылдың күзінде босап, жанұясына қосылады. 1961 жылы ағайындары туған жерді аңсап және сол жылдары Пахта-Арал ауданы Өзбекстанға қосылғаннан кейін Қазақстанға кетеміз деп, Қостанай облысы Аманкелді ауданы жаңадан ашылған «Родник» совхозының Бисары бөлімшесіне көшіп келді. Сонда қойшы болып жұмыс істеп совхоздың алдындағы қатарлы шопаны болды. Зейнеткерлікке шықсада шопандық жұмысты тастаған жоқ. Жұмыс істеп жүріп ауырып 1968 жылы дүниеден өтті. Артында екі ұлы, жеті немересі бар.

Амангельдинский район

Жүкенов Темірбек Бектемісұлы

       8 қыркүйек айында 1918 жылы қазіргі Аманкелді ауданында туған. Торғай АӘК-нан әскерге шақырылып, 511-ші АП құрамында Ленинград майданында соғысқан. Әскери атағы старшина. 1946 жылы әскер қатарынан босаған.

Амангельдинский район

Жүнiсов Мұхтар

       1920 жылы туған. Әскер қатарына 1940 жылы 19 қазанда Семиозер әскери комиссариатынан шақыртылады. Соғысқа бiрiншi кұндерiнен бастап қатысқан. Соғыстан кейiн елге, отбасына оралған. «Соснов» совхозында бiраз жылдар шаруашылықтың әр саласында аянбай еңбек еткен, зейнеткерлiк демалысқа шыққан. Соғыс жылдарында бiрнеше орден-медальдармен марапатталған.

Наурзумский район

Жүніс Мағауия Жүнісұлы

       Род. в 1919г. в а. Адильбай Мендыгаринского р-на Кустанайской обл.. В армию призван Мендыгаринским РВК. Годы службы:1942-1945гг. Работал техником цеха №3 66 военного завода, в составе 776 С б-на. Образование – высшее, окончил Московский историко-архивный институт, ВПШ ЦК КПСС. После демобилизации работал в советских органах области и города. Награжден орденом «Знак Почета», медалями: «За победу над Германией», «За доблестный труд», «За освоение целинных земель», «Ветеран труда», Большая серебряная медаль ВДНХ, юбилейными. Почетный гражданин г. Костаная, имеет грамоты и почетные звания. Избирался депутатом Кустанайского гор. Совета народных депутатов более 30 лет.

г.Костанай

Жүнісов Кәкім

       Қатардағы жауынгер 1941 жылы әскерге алынып 1943 жылы жараланып елге оралғанға дейін жаяу әскер қатарында Сталинград майданында жаумен ұрысқа қатынасқан. Елге оралған соң «Соцжол» ұжымшарында бригадир, кейін «Речной» кеңшары кезінде «Тұз» бөлімшесінде жанар-жағармай қоймасын меңгерген. 1975 жылы зейнеткерлікке шықты. Ұлы Отан соғысының мүгедегі ретінде Жеңістің, Қарулы Күштердің атаулы жылдарында мерекелік медаль, белгілермен марапатталған. 1987 жылы дүниеден өтті. Артында Күләш атты қызынан тараған жиендері бар. Жолдасы Биназар Қапаққызы өнерпаз жан еді, Торғайдан шыққан белгілі сазгер Болат Хамзиннің анасы.

Джангельдинский район

Жүрімбаев Қасқырбай

       1902 жылы Науырзым ауылында туып, тәрбиеленген. 1941 жылы Ұлы Отан соғысына аттанып, бір қолынан жарақат алып, соғыстың аяғына дейін бола алмаған. Ұлы Отан соғысының мерей тойларына арналған медальдары бар. Науырзым ауданында ферма басшысы болған, зейнетке шыққаннан кейін шопандық кәсіппен айналысқан. Қасқырбай атамыздан 3 бала, 25 немере бар. 1987 жылы қайтыс болды.

Наурзумский район