Есимов Амиргожа

       Родился в 1923 году в ауле Итсары. На фронт призван в 1943 году. Воевал на І Украинском фронте в составе 16 гвардейской стрелковой дивизии, 46 гвардейского стрелкового полка. Умер в 1994 году.

Узункольский район

Есмағанбетов Мұхамедияр

       1920 жылы туған. Албарбөгет жеті жылдық мектебінде оқыған. 1941 жылы басталған Ұлы Отан соғысына қатынасып, алдымен Брянск бағытындағы 516, 520 атқыштар полктерде болды. 1942 жылы Воронеж бағытындағы шайқасқа, Дон өзенінің бойындағы ірі ұрыстарға қатысқан. Сондағы тамыз айындағы шайқаста сол жақ иығына снаряд ұшқыны тиіп, ауыр жараланды. Күрделі операциядан кейін, Новосибирскіден Алтай өлкесінің Шипановскі госпиталіне жатқызылды. Ауыр жаралы қатарында 1942 жылдың қазан айында елге жіберілді. Оралған соң Қостанай облысы, Амангелді аудандық халық сотына хатшы, кейін орындаушы болып 1945 жылға дейін қызмет атқарды. 1946 жылы Торғай аудандық прокуратурасына хатшы болып, кейін денсаулығына байланысты қазіргі Жангелдин ауданы, Албарбөгет ауылдақ кеңесіне хатшы болып, 1956 жылға дейін қызмет атқарды. Кейінгі жылдары Айырқұмда «Қызыл отау» меңгерушісі, Албарбөгет ауылдық кеңесінің төрағасы, Айырқұм фермасы партия ұйымының хатшысы, кітапхана меңгерушісі болып жұмыс істеді. 2006 жылдың мамыр айында қайтыс болды. Зайыбы Қуаныш Бірлікбайқызы, 4 ұл, 5 қыз және 23 немересі бар. Жеңістің 45, 50, 55, 60-жылдық мерейтойы кезеңдерінде алған медальдары бар. Ел тарихын, халық өнерінің насихатшысы, бүкіл елге танымал жырау болатын.

Джангельдинский район

Есмагамбетов Каби

       Родился в 1914 году, уроженец с. Карасу Карасуского района Костанайской области. Участник Великой Отечественной войны с июня 1941 года по май 1945. Воевал в составе стрелкового полка. Стрелок. Демобилизован в 1945 году. Награды: медали «За боевые заслуги», «За победу над Германией в Великой Отечественной войне 1941-1945 гг.», юбилейные медали. Умер.

Карасуский район

Есмухамбетов Газиз

       Есмухамбетов Газиз родился в 1923 году в г. Джетыгаре. Призван в СА в июне 1942 года. Воевал на Центральном, Калининском, Воронежском, 1 Украинском, 1 Белорусском фронтах. Служил рядовым 858 отдельной-телеграфной строительной роты, 1-й-гвардейской танковой армии. За боевые действия на фронтах Великой Отечественной войны награжден орденами Отечественной войны 1 степени, Красной Звезды, медалями: «За отвагу» - дважды, «За боевые заслуги», «За освобождение Беларуссии», «За освобождение Варшавы», «За взятие Берлина», «За победу над Германией в ВОВ 1941-1945 г.г.», шестью юбилейными, Ветеран труда, «За трудовое отличие». Награжден многими Почетными Грамотами и Благодарностями. был хорошим семьянином, примерным и отзывчивым дедушкой. Умер и похоронен в г. Джетыгаре.

Житикаринский район

Ещанов Амантай

       1917 жылы сәуір айының 30-да бұрынғы Торғай уезі, Майқарау болысы, Ұзынқоға ауылында туған. Әскер қатарына шақырылғанға дейін колхозда бригадир, есепші болып жұмыс істеген. 1941 жылы Торғай АӘК-нан әскерге алынып, 1083 АП, 312 АД құрамында қатардағы жауынгер болып, Ленинград майданында Польшаны, Чехословакияны азат ету ұрыстарына қатнасқан. Жауынгерлік ерлігі үшін Қызыл Ту, І дәрежелі Отан соғысы ордендерімен және 3 жауынгерлік медальдарымен марапатталған. Әскер қатарынан 1946 жылы оралған. Елге келген соң Аманкелді ауданындағы Киров атындағы колхозда ферма меңгерушісі, «Қазақстанның 40 жылдығы» атындағы совхозда зоотехник болып жұмыстар атқарған. Жанұялы, 2 ұл, 2 қызы, 16 немере, 9 шөбересі бар. 1970 жылы қайтыс болған.

Амангельдинский район

Ещанов Тасмагамбет

       Родился в 1902 году в ауле Урнек. Воевал на фронтах Великой Отечественной войны с августа 1942 по май 1945 года в составе 98 стрелкового полка 10 стрелковой дивизии. После войны работал на стройучастке Урнекского совхоза. Был женат, воспитал 3 детей. Умер в 1986 году. Награжден орденом Отечественной войны 2 степени.

Карабалыкский район

Жүзжасаров Әбсамат Әлмағанбетұлы

       1905 жылы бұрынғы Қайдауыл болысы, Бектұр қопасының жағасында дүниеге келген. Елде 1928 жылы аштық жайлаған кезде ағайындарымен, әке-шешесімен Шымкент облысы Пахта-Арал ауданының Маяк колхозына барып орналасады. 1939 жылы маусым айының аяғында Пахта-Арал әскери комиссариатынан Қызыл Армияның қатарына алынады, 36 атқыштар полкінде өзінің әскери міндетін өтеуге кіріседі. 1939 жылы финндермен соғыс басталып, сол соғысқа қатынасады. 1941 жылы неміс басқыншыларымен Сталинград майданында соғысады. Кескілескен ұрыста жараланып, Саратов қаласындағы госпитальда емделеді. Жазылып шыққаннан кейін, 1943 жылы 339-шы дивизияның құрамында Донбасс, Мелитополь, Севастополь, Украина, Польша жеріндегі ұрыстарға қатысқан. Осы ұрыстарда жарақат алып, украинаның госпитальінде емделген. Шыққаннан кейін 1945 жылы наурыз айында атқыштар полкіне қосылады. Соғысты 1945 жылы 9 майда Германия жерінде аяқтады. Елге ораламыз деп жүргенде дивизияны Жапон соғысына апарып салды. Бұл соғыстан да аман қалды. «Ерлігі үшін», «Жауынгерлік еңбегі үшін» және «Жапонияны жеңгені үшін», т.б. медальдармен марапатталған. Армия қатарынан 1946 жылдың күзінде босап, жанұясына қосылады. 1961 жылы ағайындары туған жерді аңсап және сол жылдары Пахта-Арал ауданы Өзбекстанға қосылғаннан кейін Қазақстанға кетеміз деп, Қостанай облысы Аманкелді ауданы жаңадан ашылған «Родник» совхозының Бисары бөлімшесіне көшіп келді. Сонда қойшы болып жұмыс істеп совхоздың алдындағы қатарлы шопаны болды. Зейнеткерлікке шықсада шопандық жұмысты тастаған жоқ. Жұмыс істеп жүріп ауырып 1968 жылы дүниеден өтті. Артында екі ұлы, жеті немересі бар.

Амангельдинский район

Жұмабаев Амангелді

       1917 жылы Ақкөлде туған. 1942 жылы ақпанда әскерге алынған. Майдан даласында қолынан ауыр жарақат алып, 1944 жылы елге оралған. Бейбіт өмірде салық агенті, байланыс бөлімшесінің бастығы, сондай-ақ ферма меңгерушісі жұмыстарын атқарған. Кеңшарда бақташы боп та жұмыс істеген. Кейін 22 жыл кеңшарда құрылыс материалдары қоймасының меңгерушісі болған. Соғысқа қатысушы ретінде мерекелік марапаттардың бәріне ие болды. Қазіргі күнде туған аулында балаларымен бірге тұрып жатыр. Елге сыйлы, өнегелі қартымыздың бірі.

Джангельдинский район

Жабаев Камали Бупежанович

       Родился в 1926 году. Ушел на фронт в возрасте 18 лет. Воевал на 2 Белорусском фронте. Был стрелком 120 стрелкового полка 69 стрелковой дивизии 65 армии пехотных войск. Участвовал в боях за освобождение Польши, дошел до Берлина в звании лейтенанта. В 1951 году окончил военное пехотное училище. Служил на Чукотке, во Владивостоке. На пенсию ушел в звании капитана. Награжден орденом Отечественной войны II степени, медалями «За боевые заслуги», «За освобождение Варшавы», «За отвагу», «За победу над Германией в Великой Отечественной войне 1941-1945 гг.», юбилейными медалями.

Сарыкольский район

Жабаев Камали Бупижанович

       1926-2003гг. Годы службы:1944-1945гг. Участник боев на Ленинградском ф-х. Воинское звание – рядовой, пехотинец. Награжден орденом Отечественной войны 2-й ст., медалями: «За оборону Ленинграда», «За победу над Германией».

г.Костанай